Το ουκρανικό drone στη Λευκάδα των…διεθνών υδάτων και η συγνώμη των Ουκρανών που ζήτησε ο Δένδιας και ακόμη δεν πήρε.

Με την παραδοχή του υπουργού άμυνας της Ελλάδας Ν. Δένδια επισημοποιήθηκε η ταυτότητα του ουκρανικού drone που κυκλοφορούσε ανεξέλεγκτο και γεμάτο εκρηκτικά στο Ιόνιο και εξόκειλε στη Λευκάδα όπου βρέθηκε τυχαία από Έλληνα ψαρά που ήταν πολύ τυχερός που δεν εξαερώθηκε κατά την ρυμούλκησή του σε πολυσύχναστη μαρίνα του τουριστικού μας νησιού.

Όπως παραδέχτηκε ο ίδιος ο υπουργός άμυνας!!! από καθαρή τύχη δεν θρηνήσαμε πολλά θύματα από το εκρηκτικό φορτίο του τηλεκατευθυνόμενου ουκρανικού υποβρυχίου αφού στην θαλάσσια περιοχή του Ιονίου κυκλοφορεί μεγάλος αριθμός κρουαζιερόπλοιων με χιλιάδες επιβάτες και τα οποία θα μπορούσαν να είχαν βυθιστεί άμεσα σε περίπτωση πρόσκρουσης.

Αφού αρχικά μας είπαν ότι δεν γνώριζαν την ταυτότητα του σκάφους και ότι παρέπλεε σε…διεθνή ύδατα – άρα η Λευκάδα δεν είναι ελληνικό νησί – παραδέχτηκαν ότι ήταν ουκρανικό και έπλεε σε ελληνικά χωρικά ύδατα και φυσικά ήταν άκρως επικίνδυνο.

Και τι έκαναν, αντί να καταγγείλουν την πειρατική πρακτική του ουκρανικού καθεστώτος του Ζελένσκι και την απουσία οποιουδήποτε σεβασμού στους διεθνείς κανόνες ασφάλειας της ναυσιπλοΐας και στην ελληνική κυριαρχία και να ζητήσουν την επιβολή αυστηρών κυρώσεων κατά της Ουκρανίας, ψέλλισαν με μεγάλη καθυστέρηση ότι περιμένουν; οι Ουκρανοί να ζητήσουν μια συγνώμη έστω από το ελληνικό κράτος.

Καμιά επίσημη διαμαρτυρία στην ΕΕ και στους άλλους διεθνείς οργανισμούς και κανένα επίσημο διάβημα προς το ουκρανικό καθεστώς και τον επιστήθιο φίλο του Κ. Μητσοτάκη, ενώ δεν διατυπώθηκε έστω μια προειδοποίηση ότι αν τυχόν επαναληφθεί θα υπάρξουν σκληρές απαντήσεις, τόσο στο διεθνές περιβάλλον όσο και στο πεδίο.

Φυσικά το περιστατικό αυτό ούτε το πρώτο ήταν στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και του Αιγαίου με βυθίσεις πλοίων που κατά υποψία των Ουκρανών μετέφεραν ρωσικά προϊόντα, ούτε και το μοναδικό, αφού με την ανοχή – αν όχι και με την συνεργασία – των ελληνικών ή και άλλων αρχών, η πρακτική αυτή αποτελεί πάγια και  οργανωμένη τακτική του καθεστώτος Ζελένσκι με πρόσχημα την παρεμπόδιση της προώθησης ρωσικών προϊόντων σε άλλες χώρες.

Με βάση όλα αυτά τα δεδομένα και την δεδηλωμένη άκριτη υποστήριξη της κυβέρνησης Μητσοτάκη προς το ουκρανικό καθεστώς του Ζελένσκι σε όλους τους τομείς, δικαιούμαστε να υποθέσουμε ότι τίποτε από όλα αυτά δεν έγινε τυχαία και εν αγνοία των ελληνικών αρχών, αλλά όλα έγινα με κρυφές συμφωνίες.

Όσο για τον κ. Δένδια ή γνώριζε τι συνέβαινε και είχε δώσει τη συγκατάθεσή του να μετατραπεί ο ελληνικός θαλάσσιος χώρος σε ξέφραγο αμπέλι των Ουκρανών νεοναζί και άρα ψεύδεται όταν λέει ότι δεν γνώριζε, ή δεν ήξερε τίποτε και όλα έγιναν εν αγνοία του οπότε πρέπει άμεσα να παραιτηθεί από υπουργός άμυνας μιας κυρίαρχης υποτίθεται ευρωπαϊκής και δημοκρατικής χώρας.

Σε κάθε περίπτωση η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη απέναντι στην Ουκρανία που εφαρμόζεται υπό την ηχηρή σιωπή των …αμνών της αντιπολίτευσης είναι άκρως επικίνδυνη και προσβλητική για τον υπερήφανο ελληνικό λαό που βλέπει τους πολιτικούς του ηγέτες να γίνονται περίγελος από έναν ψευτοηγέτη – σαλτιμπάγκο και χαϊδεμένο του διεθνούς συστήματος  που κουρελιάζει ατιμώρητα και διαρκώς κάθε έννοια αξιοπρέπειας και διεθνούς δικαίου.

Για το ΠΑΚΙΕΦ υπάρχει μόνο ένας δρόμος: Να σταματήσει τώρα ο εθνικός κατήφορος και να αντικαταστήσουμε την πολιτική του διεθνούς μονόδρομου με μια  δίκαιη και πολυσυλλεκτική πολιτική καλών σχέσεων με όλες τις χώρες που σέβονται την ιστορία μας και την κυριαρχία μας.

Αυτή είναι αν μη τι άλλο η σωστή πλευρά της ιστορίας.