ΔΗΛΩΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΓΙΑ ΤΟ casus belli ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: ΤΟΥΦΕΚΙΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΠΡΟΣ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟΥ ΕΝ ΟΨΕΙ ΕΚΛΟΓΩΝ
Η δήλωση Μητσοτάκη στην Άγκυρα για την ύπαρξη του casus belli από την Τουρκία σε σχέση με το αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας για επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, παρουσιάστηκε από τα ΜΜΕ περίπου σαν ηρωική πράξη του πρωθυπουργού που «τόλμησε» μέσα στην Τουρκία να θέσει το ζήτημα της απειλής προς τη χώρα μας.
Στην πράξη πρόκειται για μια επικοινωνιακή ενέργεια άνευ πραγματικής αξίας αφού ούτε εντός της συνόδου του ΝΑΤΟ έγινε, ούτε και γραπτώς κοινοποιήθηκε σε όλα τα μέλη και κυρίως στον Τραμπ, ο οποίος δεν του έδωσε ούτε χειραψία, ώστε να έχει και διπλωματική αξία.
Οι δε εικόνες των θερμών εναγκαλισμών του ίδιου και της συζύγου του με το ζεύγος Ερντογάν κατά την προσέλευσή τους στο επίσημο δείπνο, παράγουν πολύ πιο ισχυρά μηνύματα από την όποια δήλωση του Μητσοτάκη στο ελληνικό κρατικό κανάλι.
Αν ο πρωθυπουργός ήθελε πραγματικά να πιέσει την Τουρκία και τον Ερντογάν για την επιθετική πολιτική που ασκούν στο Αιγαίο και όχι μόνο, θα έστελνε μια επίσημη επιστολή σε όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ και φυσικά στην ηγεσία του, όπου θα περιέγραφε το πρόβλημα με την επιθετικότητα της Τουρκίας απέναντι στη χώρα μας.
Παράλληλα θα ζητούσε από τον Τραμπ να συμπεριλάβει στους λόγους των κυρώσεων προς την Τουρκία για τα εξοπλιστικά προγράμματα και την ύπαρξη του εχθρικού casus belli προς την Ελλάδα, όπως έκανε – για τους δικούς του λόγους- ο Νετανιάχου που είπε ανοιχτά και καθαρά προς τις ΗΠΑ ότι δεν μπορούν να εξοπλίζουν μια χώρα όπως η Τουρκία που απειλεί ανοιχτά την Ελλάδα με πόλεμο.
Η υπεράσπιση των εθνικών θέσεων και της πατρίδας δεν γίνεται με τουφεκιές στον αέρα και επικοινωνιακούς εντυπωσιασμούς αλλά με ουσιαστικές και αποφασιστικές ενέργειες που θα εδράζονται πάνω σε μια πολυδιάστατη και πραγματικά ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική η οποία απουσιάζει δυστυχώς μετά την εποχή του μεγάλου Ανδρέα Παπανδρέου.
Όσο για τη σύνοδο του ΝΑΤΟ αυτό που επικράτησε ήταν και πάλι η αντιρωσική υστερία και η προσπάθεια κατασκευής ενός ανύπαρκτου εχθρού που δήθεν απειλεί όλη την Ευρώπη, με τον κύριο υπεύθυνο της κρίσης στην Ουκρανία, τον Ζελένσκι, να κυριαρχεί σε όλες τις εκδηλώσεις. Κρίμα.
